Gedicht- Loslaten

Loslaten

Wie ben ik

Onderzoekend

De wereld is ruimte

Mijn hart staat open

Langzaam zijn het de kleine dingen die het doen

Een gebaar, een arm om mij heen

Warmte

Zonder schaamte laat ik mijn stem horen

Nooitgedacht tevoren

Mijn patroon er altijd moeten zijn, het zeggen gaat nu ook zonder woorden

Het pure “vakantiegevoel” loslaten van het GROTE en er nu zijn

Hier en nu zonder spanning en gedachtes die niet van mij zijn

Loslaten

Het patroon van de ander

Voelen wat is van mij

Laten, het leven IS en gaat vanzelf

Mijn adem staat soms stil, is dit wat ik wil

Bewust, voel mijn voet, voel mijn rug

De pijn gaat weg als ik even mijn ogen sluit en droom

Loslaten

Zonder bang te zijn dat er iets gebeurd wat ik niet wil

Willen een patroon, een kracht die mij ooit heeft geholpen te overleven

Loslaten

Liefde voor de ruimte

Warmte voor jou en iedereen die ontvangen kan

Loslaten ik weet nu niet meer wat ik wil

Ruimte en rust om weer te ontvangen

Nu en altijd weet ik wie ik ben

Mijn energie en warmte komt van binnenuit

De kleine dingen die ik zie en voel

Van jou of van mij

Het is goed

Ik leef

Ik voel

Ik doe

© Emke Meesters- van Biemen

Praat mee

  1. Emke schreef:

    Een gedicht voor iedere dag. Bij het gedicht vaker opnieuw aandachtig lezen, zijn er iedere keer andere zinnen die mij aanspreken.
    Eigenlijk komen er dagelijks situaties voorbij, die je jezelf eigen kunt maken, maar er zijn er ook die niet bij jou horen of passen en dan moet je die weer loslaten. Soms gaat dat makkelijk, soms ook niet. Je kunt het leren, door bv. tijdens drukke tijden bv. momenten van rust of meditatie in te lassen.

    Het gedicht begint met de zin: Wie ben ik. Om te kunnen loslaten is het belangrijk om te weten wie je bent. Wat je zelf wilt, wat een positief gevoel geeft, wat je leuk vindt e.d. zonder de ander te schaden. Weten hoe je dicht bij je zelf kunt blijven en wat van de ander is bij de ander te laten. Zeker problemen (van jezelf, met of van een ander) niet groter te maken dan ze zijn.

    Na een werkbaar leven waarin ik voornamelijk dienstverlenend en oplossingsgericht met anderen bezig was, ben ik als gepensioneerde aan mijzelf overgeleverd en ontdekte dat ik moeilijk kon loslaten en het liefst alles onder controle wilde hebben. Tegelijk had ik het gevoel dat ik mijn energie verkeerd gebruikte. Dat was ook zo. Het gedicht heeft mij de ogen geopend en leer ik los te laten, minder perfectionistisch en laconieker te zijn.

    EWO

  2. Emke schreef:

    note: Deze persoonlijke reactie van EWO is via email bij mij binnengekomen en daarom door mij als zodanig toegevoegd.
    Dank je wel EWO voor je persoonlijke woorden en mooi dat mijn gedicht jou zo geraakt heeft.

Geef hier een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit is een Zeg maar Alex website.